22/05/2011 Leave a comment

Αγαπητοί φιλόζωοι, αγαπητή «αδέσποτη ζωή»,

Σήμερα 22 Μαΐου εγώ και η οικογένεια μου κατά τον κυριακάτικο περίπατο μας στο μεγαλύτερο πάρκο της Αθήνας Αντώνης Τρίτσης, διαπιστώσαμε ότι πραγματοποιείται το 1ο γουφ φεστιβάλ. Στο μυαλό μου άρχισα να δημιουργώ εικόνες με χαρούμενους, ευτυχισμένους, περιποιημένους σκύλους και αντίστοιχα ευαίσθητους ιδιοκτήτες που τους ενώνει μόνο η ανιδιοτελής αγάπη. Όσο πλησίαζα στους παλιούς στάβλους τόσο πλήθαιναν τα σκυλιά γύρω μας. Χαρούμενη ατμόσφαιρα, όμορφα τετράποδα, ευτυχισμένοι ιδιοκτήτες, μπαλόνια, αρκετός κόσμος, ότι θα ήθελες από ένα
φεστιβάλ.

Και περνώντας την είσοδο, κατάρρευσε μονομιάς αυτή η όμορφη εικόνα. Ένας τρομερός σκυλοκαβγάς είναι σε εξέλιξη. Μέχρι να καταλάβω ανάμεσα από ένα χαμό γαυγίσματα, φωνές, χτυπήματα που δέχονται τα σκυλιά που εμπλέκονται στον καυγά, ότι η ένταση προέρχεται από το κιόσκι των pitbull, τα δύο μου παιδιά έχουν ήδη τρομοκρατηθεί. Έχοντας γίνει αυτόπτες μάρτυρες στον τραυματισμού ενός σκύλου από ένα άλλο, έχοντας δει τους ιδιοκτήτες να χτυπάνε βίαια τα σκυλιά τους και την κατάσταση να μην θυμίζει σε τίποτα γιορτή, φεύγουμε κεραυνοβολημένοι.

Νιώθοντας πλήρη αποστροφή, αποφασίζουμε να συνεχίσουμε τον περίπατό μας –ασυναίσθητα- όσο πιο μακριά γίνεται από τον χώρο αυτό. Αλλά τώρα πια όλα μας εκνευρίζουν: τα αυτοκίνητα και φορτηγά υποστήριξης της διοργάνωσης που βρίσκονται και κυκλοφορούν μέσα στο πάρκο  με περίσσιο θράσος ανάμεσα σε περιπατητές, ποδηλάτες, παιδιά, και τι ειρωνικό!! και ζώα. Τους φιλόζωους που γίνονται τόσο αντικοινωνικοί παρατώντας με δήθεν άγνοια τα περιττώματα των σκύλων τους στους πλέον πολυσύχναστους χώρους του πάρκου που κινούνται και παίζουν παιδιά.
Γιατί η διοργάνωση και οι επισκέπτες του φεστιβάλ δεν σεβάστηκαν τις άλλες χρήσεις και τους άλλους χρήστες του πάρκου;

Μετά από τουλάχιστον μια ώρα και έχοντας ανακτήσει την ψυχική μας ηρεμία αποφασίσαμε ως γονείς να επαναπροσεγγίσουμε τον χώρου του φεστιβάλ. Περισσότερο για να ανατρέψουμε την εικόνα που απόκτησαν τα παιδιά μας για το τι σημαίνει ζωοφιλία, αγάπη και φροντίδα σκύλου, φεστιβάλ σκύλων.

Και τότε δεχτήκαμε την χαριστική βολή.

Στο χώρο πραγματοποιούνταν επίδειξη(;), αγώνας(;), pitbull pulling. Ένα τρομερό θέαμα που ο ιδιοκτήτης με απίστευτη ένταση προέτρεπε τον σκύλο του στην έλξη βάρους 500 κιλών. Ο σκύλος σε κατάσταση αμόκ, ο ιδιοκτήτης σε κατάσταση τρέλας, η πλειοψηφία των θεατών (ιδιοκτήτες pitbull) σε έκσταση και οι υπόλοιποι θεατές σε αμηχανία. Αν αυτό το λέτε άθληση σκύλου, εγώ μπορώ να το περιγράψω ως βασανιστήριο. Για δεύτερη φορά αποφασίζουμε να φύγουμε άρον άρον, αδυνατώντας να απαντήσουμε στα ερωτήματα των παιδιών μας. Ερωτήματα, όπως γιατί το κάνουν αυτό στο σκύλο,
γιατί φωνάζουν έτσι στο σκύλο, γιατί τον δένουν έτσι, γιατί, γιατί…. πέφτουν βροχή. Κάνοντας μεταβολή βλέπουμε ένα pitbull να αιωρείται σε ύψος ενός μέτρου, έχοντας δαγκώσει ένα δερμάτινο αντικείμενο και να παραμένει εκεί για αρκετή ώρα υπό τις επιτακτικές, υστερικές εντολές του αφεντικού του. Αυτό που είδαμε εκεί ήταν άνθρωποι που έχουν μπερδέψει την ζωοφιλία με την κυριαρχία πάνω σε ζώα και σκύλοι που έχουν χάσει την προσωπικότητα τους και βρίσκονται σε κατάσταση τρέλας.

Ώρες μετά γράφοντας αυτά τα λόγια θέλω να ρωτήσω την «ΑΔΕΣΠΟΤΗ ΖΩΗ» που διοργάνωσε αυτό το φεστιβάλ:

-Τι ακριβώς θεωρείτε ζωοφιλία;

-Ποια θεωρείτε ότι πρέπει να είναι η υγιής και θεμιτή σχέση σκύλου – ιδιοκτήτη;

-Τι εξυπηρετεί μία τέτοια εικόνα σε ένα φεστιβάλ σκύλου;

-Γιατί δεν διοργανώσατε ένα κλειστό meeting για να ευχαριστηθείτε βασανισμούς ζώων;

-Τι πιστεύετε ότι έχει μείνει στην μνήμη των δύο 10χρονών παιδιών μου από το φεστιβάλ(;) που διοργανώσατε;

-Τι προσφέρατε αυτό το κυριακάτικο μεσημέρι σε όλους τους ανυποψίαστους επισκέπτες του πάρκου με την βίαιη, εγωιστική και αγενή εισβολή σας στον χώρο;

Περιμένω από την μεριά σας δημοσίευση της άποψης μου και φυσικά και τις θέσεις σας.

Εγώ ο μη κάτοχος σκύλου, θα ήθελα να ακούσω εσάς τους φιλόζωους ιδιοκτήτες ζώων.

Γιάννης Καρβέλας Αθήνα 22 Μαΐου 2011

03/10/2010 Leave a comment

ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 25/11 ΛΕΥΚΟ-ΕΚΡΟΥ, ΛΥΚΟΣΚΥΛΟ-ΤΣΟΜΠΑΝΟΣΚΥΛΟ,3ΕΤΩΝ,ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΡΙΑΔΡΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ,ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΓΩΓΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΕΙΣΜΑΝΙΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ.ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΕΙ ΚΟΝΤΗ ΟΥΡΑ ΚΑΙ ΦΟΡΑΕΙ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΠΕΡΙΛΑΙΜΙΟ ΜΕ ΚΑΡΦΙΑ.ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΤΗ ΒΡΩ.ΓΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΣΤΟ 6980336888, Έλενα

Κουταβάκια ψάχνουν για νέο σπίτι!

09/07/2010 Leave a comment

Η Βάνα μας έστειλε το παρακάτω μήνυμα:

“Εγώ και ο σύζυγός μου είμαστε πολύ ζωόφιλοι και το εκδηλώνουμε με κάθε ευκαιρία. Απόδειξη αυτού ειναι τα 5 σκυλάκια που έχουμε μαζέψει κατά καιρούς από το δρόμο και μένουν μαζί μας! Tο πρόβλημα είναι οτι ο Μπέμπης ( ριτριβερ ) και η Ρίτα ( μπρακ ) ζήσανε ένα φλογερό έρωτα !!! Καρποί αυτού τα 9 τρισχαριτωμένα κουταβάκια τους !!! Mέχρι τώρα χαρίσαμε τα 3 απο αυτά. Tα υπόλοιπα 6 είναι στο σπίτι μας και ζητούν οικογένειες να τα αγκαλιάσουν όπως το αξίζουν. Σας παρακαλούμε βοηθήστε μας όπως μπορείτε , γιατί είναι ήδη 4 μηνών. Ευχαριστώ πολύ !!! ”

Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται ας μας πει για να τον φέρουμε σε επικοινωνία με τη Βάνα! :)

Χάθηκε o Westy…

06/06/2010 Leave a comment

Χάθηκε σκυλάκι ράτσας westland terrier. Το όνομά του είναι Westy, είναι τριών ετών και βρισκόταν στην Κοζάνη όταν εξαφανίστηκε. Η ιδιοκτήτριά του βρίσκεται σε μεγάλη αγωνία εδώ και 2 εβδομάδες ψάχνοντάς τον. Γι’ αυτό όποιος γνωρίζει οτιδήποτε για το σκυλάκι αυτό, ας ειδοποιήσει είτε το ecotechnews, είτε την Κατερίνα στο τηλ. 6948379252.  Αν βρεθεί ο Westy θα δοθεί αμοιβή.

Δωρεάν εξετάσεις από δερματολόγους 3 – 7 Μαΐου

01/05/2010 Leave a comment

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μελανώματος (3 Μαΐου), θα γίνουν δωρεάν δερματολογικές εξετάσεις για όσους επιθυμούν(από 3 μέχρι 7 Μαΐου), αρκεί να κλείσουν ραντεβού στο τηλέφωνο 800 11 11 222 ή να επισκεφτούν το site www.myskincheck.gr. Εκεί υπάρχει η λίστα με τους γιατρούς που συμμετέχουν και τα τηλέφωνα του καθενός. Μπορείτε να επιλέξετε όποιον γιατρό θέλετε! Συνιστώ να πάτε, ειδικά τώρα που έρχεται και το καλοκαίρι, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία μια δωρεάν εξέταση. Πέρυσι  στην αντίστοιχη εβδομάδα εξετάστηκαν 4.200 άτομα και εντοπίστηκαν 76 μελανώματα, η πλειονότητα των οποίων σε πρώιμο στάδιο.

22 Απριλίου: Ημέρα της Γης

22/04/2010 Leave a comment

Γιατί… “Ημέρα της Γης” θα έπρεπε να είναι η κάθε μέρα…

Ποδηλατώντας: πως φτάνουμε με ασφάλεια στον προορισμό μας

08/04/2010 Leave a comment


Η σημερινή απογευματινή ομαδική βόλτα με τα ποδήλατα ήταν διαφορετική, όχι σαν τις άλλες. Φορέσαμε όλοι στα ποδήλατά μας μαύρες κορδέλες ως ένδειξη πένθους για τον χαμό των δυο νέων που επέβαιναν στο ποδήλατό τους και τους παρέσυρε ένα ασθενοφόρο τραυματίζοντάς τους θανάσιμα στην περιοχή της Αγίας Τριάδας Ναυπλίου το βράδυ της Μεγάλης  Δευτέρας . Αυτή τη φορά δεν ακούστηκαν ούτε κουδούνια ούτε χειροκροτήματα ούτε γέλια σαν τις άλλες φορές…

Προσωπικά, έχοντας διανύσει αρκετά χιλιόμετρα με ποδήλατο, και κυρίως εντός πόλης (Θεσσαλονίκης), θα ήθελα να τονίσω πως θα πρέπει:

1. Όταν βραδιάζει ή και λίγο νωρίτερα, ανάβουμε πάντα μα πάντα τα φώτα, μπροστά και πίσω. Απαραιτήτως,  αλλιώς είμαστε κυριολεκτικά αόρατοι στα μάτια των άλλων.

2. Φοράμε πάντα κάτι φωτεινό, μπουφάν-μπλούζα -τσάντα οτιδήποτε αρκεί να έχει έντονο χρώμα ή ακόμα καλύτερα να φωσφορίζει.

3. Φοράμε πάντα κράνος.

4. Δεν βιαζόμαστε σε καμία περίπτωση. Καλύτερα να αργήσουμε λίγα λεπτά, παρά να βάλουμε την ζωή μας σε κίνδυνο. Όταν λοιπόν δεν είμαστε σίγουροι αν υπάρχει αυτοκίνητο πίσω μας, τότε κάνουμε στην άκρη και σταματάμε. Ελέγχουμε και συνεχίζουμε.

5. Ποτέ δεν διασχίζουμε δρόμο κάθετα χωρίς να είμαστε σε φανάρια. Όταν ανάψει πράσινο για τους πεζούς, και μόνο τότε, διασχίζουμε τον δρόμο με προσοχή, αφού δώσουμε προτεραιότητα στους πεζούς, χωρίς να θέσουμε σε κίνδυνο την ασφάλειά τους.

6. Αφήνουμε ένα περιθώριο ανάμεσα στο ποδήλατό μας και στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, καθώς υπάρχει περίπτωση κάποιος οδηγός να είναι μέσα και να ανοίξει την πόρτα, με αποτέλεσμα να μας ρίξει στον δρόμο με τα διερχόμενα αυτοκίνητα.

7. Δεν αναπτύσσουμε μεγάλες ταχύτητες ώστε να μην μπορούμε να σταματήσουμε αν το θέλουμε. Γι’ αυτό τον λόγο και δεν εμποδίζουμε την διέλευση των αυτοκινήτων. Είμαστε όσο άκρη χρειάζεται ώστε να περάσει δίπλα μας και ένα αυτοκίνητο και τόσο ώστε να μην τίθεται θέμα κινδύνου από τα ανοίγματα πορτών παρκαρισμένων αυτοκινήτων.  Αν δούμε πως αυτό δεν γίνεται, γιατί π.χ. υπάρχει ένα διπλοπαρκαρισμένο αυτοκίνητο, τότε (βήμα 4) κάνουμε στην άκρη, περιμένουμε μέχρι να αδειάσει ο δρόμος από οχήματα.   Τότε κάνουμε την προσπέραση και συνεχίζουμε.

8. Δεν ακούμε μουσική ή μιλάμε στο κινητό με αποτέλεσμα να μας αποσπάται η προσοχή και να μην ακούμε τον ήχο των άλλων οχημάτων.

9. Δένουμε πολύ καλά τα κορδόνια μας (ακόμα καλύτερα παπούτσια χωρίς κορδόνια) διότι υπάρχει κίνδυνος να μπερδευτεί στο πετάλι. (ναι, μου έχει συμβεί και αυτό! και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο)

10. Τελευταίο και σημαντικότερο, έχουμε τα μάτια μας 14! Πόσες φορές όταν το φανάρι για τους πεζούς είναι πράσινο το αυτοκίνητο διέρχεται (με κόκκινο); Γι’ αυτό ναι μεν βλέπουμε το φανάρι, αλλά θα πρέπει να έχουν σταματήσει τα αυτοκίνητα της πρώτης γραμμής (και κυρίως τα μηχανάκια που ποτέ δεν σταματάνε πριν το φανάρι αλλά 1-2 μέτρα μετά!!!) και ύστερα να διασχίσουμε τον δρόμο. Επίσης, πολλές φορές έχουν “πεταχτεί” παιδάκια μπροστά μου για να τρέξουν να πιάσουν την μπάλα κλπ. Με έχει σώσει το γεγονός ότι δεν αναπτύσσω μεγάλες ταχύτητες και σταματώ άμεσα μόλις αντιληφθώ κάτι τέτοιο.

Όλα τα παραπάνω είναι όσα έχω μάθει τόσο καιρό που ποδηλατώ.  Πιστεύω κάθε ποδηλάτης θα πρέπει να τα ακολουθεί και κυρίως οι αρχάριοι.  Προσέχουμε χίλιες φορές περισσότερο απ’ ό,τι οι οδηγοί αυτοκινήτων. Έτσι φτάνουμε στον προορισμό μας με ασφάλεια και απολαμβάνουμε την κάθε βόλτα. Γιατί η κάθε βόλτα με το ποδήλατο είναι ξεχωριστή!